Zamawiający coraz częściej wprowadza limity waloryzacji na poziomie 3%, mimo że realne wzrosty cen materiałów sięgają 20% lub więcej. Taki zapis może naruszać zasadę proporcjonalności oraz prowadzić do nieuzasadnionego przerzucenia ryzyka na wykonawcę. W praktyce możliwe jest złożenie wniosku o zmianę SWZ, wskazując na nieadekwatność limitu oraz aktualną linię orzeczniczą KIO.
We wniosku warto podkreślić, że waloryzacja ma odzwierciedlać rzeczywisty wpływ czynników rynkowych na koszty realizacji zamówienia. KIO wielokrotnie wskazywała, że zamawiający nie może ustalać limitów w sposób dowolny, a ich wysokość musi pozostawać w racjonalnej relacji do dynamiki cen w branży. Wykonawca powinien wykazać, że 3% nie kompensuje skoku cen materiałów o 20%, co prowadzi do ryzyka niewykonania umowy lub konieczności poniesienia strat.
Wniosek o zmianę SWZ może zawierać następujące elementy:
- Wskazanie aktualnych danych rynkowych potwierdzających wzrost cen materiałów.
- Opis wpływu wzrostu kosztów na możliwość realizacji zamówienia.
- Odwołanie do orzeczeń KIO dotyczących proporcjonalności klauzul waloryzacyjnych.
- Propozycję podniesienia limitu lub zastosowania elastycznej formuły waloryzacji.
W orzecznictwie KIO podkreśla się, że zamawiający powinien zapewnić realny mechanizm waloryzacji, a zbyt niski limit może zostać uznany za niezgodny z zasadą uczciwej konkurencji. Dlatego warto przedstawić konkretne dane i argumenty, które pokażą, że 3% nie odpowiada aktualnym warunkom rynkowym i wymaga korekty.
